The Bronze (เดอะ บรอนซ์ – 2015): ตลกร้าย เสียดสีวงการกีฬา และฮาสนั่นไร้ขีดจำกัด
ในปี 2015 ภาพยนตร์คอมเมดีแนวสור์คคอมเมดี (Dark Comedy) สัญชาติอเมริกันที่เต็มไปด้วยมุกตลกแสบสันต์และความปากร้ายของตัวละครเอกคือ “The Bronze” (ชื่อไทย: เดอะ บรอนซ์) กำกับโดย ไบรอัน บัคลีย์ ในฐานะนักวิจารณ์ภาพยนตร์ที่ชื่นชอบงานตลกตลกร้ายและตัวละครที่มีความเทาๆ ผมขอจำกัดความภาพยนตร์เรื่องนี้ว่าเป็น “A Vulgar, Hilarious, and Unapologetically Raunchy Sports Comedy” ภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่สร้างแรงบันดาลใจแบบหนังกีฬาทั่วไป แต่ทำหน้าที่ “ฉีกขนบหนังฮีโร่นักกีฬาด้วยการสร้างตัวละครเอกที่เห็นแก่ตัว ปากจัด และตกอับ แต่กลับมีเสน่ห์ความฮาที่คาดไม่ถึง” นี่คือ Deep Recommendation สำหรับผู้ที่ชื่นชอบภาพยนตร์แนวตลกเสียดสีและมุกตลกเจ็บแสบ
เรื่องย่อฉบับเข้มข้น: เมื่อฮีโร่ผู้ตกอับต้องกลับมาทวงบัลลังก์ด้วยความจำยอม
เรื่องราวติดตาม “โฮープ เกรกอรี” (รับบทโดย เมลิสซา เราคช) อดีตนักกีฬายิมนาสติกทีมชาติสหรัฐอเมริกาผู้เคยคว้าเหรียญทองแดงโอลิมปิกด้วยอาการบาดเจ็บสาหัส จนกลายเป็นฮีโร่และซูเปอร์สตาร์ประจำเมืองเล็กๆ ในโอไฮโอ ทว่า 10 ปีผ่านไป เธอกลับกลายเป็นคนตกอับ ใช้ชีวิตอยู่กับพ่อผู้แก่ชรา เอาแต่เก็บตัวและทำตัวกร่างใส่ทุกคนในเมืองโดยอาศัยชื่อเสียงเก่าๆ วันหนึ่ง โค้ชผู้มีพระคุณของเธอเสียชีวิตลง และมีเงื่อนไขในพินัยกรรมระบุว่าเธอจะได้รับมรดกก้อนโตก็ต่อเมื่อเธอต้องยอมรับหน้าที่เป็นโค้ชฝึกสอนให้กับ “แม็กกี้ เทย์เลอร์” (รับบทโดย เฮ일리 ลู รีชาดสัน) นักยิมนาสติกรุ่นน้องพรสวรรค์สูงที่มีสิทธิ์ก้าวขึ้นมาทำลายสถิติของเธอ โฮープจึงจำใจต้องรับงานนี้ด้วยความหมั่นไส้และความอิจฉาริษยา แต่เรื่องราวกลับอลวนหนักขึ้นเมื่อเธอต้องงัดสารพัดวิธีสกปรกมาขัดขวางและฝึกสอนเด็กสาวพร้อมๆ กัน
ความโดดเด่นของ The Bronze คือ “ความกล้าหาญในการเขียนบทและสร้างคาแรกเตอร์ตัวเอกหญิงที่ปากจัด หยาบคาย แต่ตลกหน้าตาย” การแสดงของ เมลิสซา เราคช (Melissa Rauch) ถือเป็นหัวใจสำคัญที่ทำให้หนังเรื่องนี้โดดเด่นและเต็มไปด้วยพลังความฮา
ทำไม The Bronze (2015) ถึงเป็นหนังคอมเมดีที่คุณไม่ควรพลาด?
-
ความฮาแบบดาร์กคอมเมดีและมุกตลก 18+: เต็มไปด้วยบทสนทนาเผ็ดร้อน มุกตลกเสียดสี และสถานการณ์สุดเพี้ยนที่คาดไม่ถึง
-
การแสดงอันโดดเด่นของ เมลิสซา เราคช: การสวมบทบาทอดีตนักกีฬาสาวผู้เย่อหยิ่งและปากสุนัขได้อย่างสะใจคนดู
-
พล็อตเรื่องที่ฉีกกฎหนังยิมนาสติกทั่วไป: ไม่ใช่หนังสร้างแรงบันดาลใจโลกสวย แต่เป็นหนังตลกจิกกัดที่สะท้อนด้านมืดของวงการกีฬาได้อย่างแสบสันต์
“เดอะ บรอนซ์ บอกเราว่า… บางครั้งคนที่เราควรเชียร์มากที่สุด อาจไม่ใช่คนที่ดีที่สุด แต่เป็นคนจอมแสบที่กำลังพยายามหาทางลุกขึ้นยืนใหม่อีกครั้ง!”
